« Richly-Blessed April Weekend
1st Texanniversary »

LP #5: Malungkot

By munchkinmommy

Magandang araw ng Huwebes sa inyo!  Ito ang aking lahok para sa linggong ito.

\

Noon pang Nobyembre ng nakaraang taon ng aking kunan ang mga larawang ito.  Nasa Kim Phung kami, isang Vietnamese Restaurant.  Hindi ko na matandaan ang dahilan kung bakit umiiyak at nalulungkot si Abby.  Marahil ay napagalitan namin ng kaniyang ama.

Hay.  Kahit nakakawala ng pasensya ang kakulitan ng ating mga anak, tayo man ay nalulungkot rin pag nakikita natin silang malungkot at umiiyak.  Kahit pa may kinalaman tayo sa kanilang pag-iyak.

Mayroon pa akong isang LP DITO.

This entry was posted on May 1, 2008 at 12:34 am and is filed under Litratong Pinoy. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

16 Responses to “LP #5: Malungkot”

  1. Mapped Memories » Blog Archive » LP #5: Malungkot (Sad) Says:
    May 1, 2008 at 12:44 am | Reply

    [...] isa pa akong LP DITO.  Bisitahin ang Litratong Pinoy at ang mga miyembro [...]

  2. fortuitous faery Says:
    May 1, 2008 at 12:47 am | Reply

    ayy, tahan na abby, ang cute pa naman ng bahaghari sa iyong pisngi! :)

    Hi Fortuitous Faery! Nagsabay na siguro kasi ang pagod at gutom kaya sinumpong. Maghapon kasi kami sa pasyalan nung araw na yan. :)

  3. Eds Says:
    May 1, 2008 at 12:47 am | Reply

    Tunay yan kaibigan! Ako din ay dinadanas ko ang ganyan suliranin sa aking anak.

    Magandang Huwebes!

    http://edsnanquil.com/?p=673

    Hi Eds! Group hug tayong mga ina. Hahaha! :)

  4. jennyL Says:
    May 1, 2008 at 1:31 am | Reply

    awww poor Abby, d bale d ka na nila dadalin sa vietnamese rest. na yan baka d mo gusto pagkain eh. (jokes lang po)..happy LP!

    Hi JennyL! Natawa ako sa comment mo. Uy ha, mahilig siya sa Vietnamese food. :) Noodles lang naman ang katapat ng batang ito. :)

  5. Pinky Says:
    May 1, 2008 at 7:21 am | Reply

    Ganda ng contrast ng emotion with the rainbow on her cheek – how ma-drama, Mommy Weng! :) Artistahin talaga itong inaanak ko – hehehe…

    Hi Pinks! Sinabi mo! Artistahin talaga at sobrang madrama! Hahaha! :)

  6. matt Says:
    May 1, 2008 at 8:02 am | Reply

    Wag nang malumbay meron sorbetes sa bahay… Yan ang aking laging sinasabi sa mga chikiting pag nalulungkot… Ngunit kadalasan ay hindi na ito epektibo… Kaya hindi na sorbetes ang binibili ko, kung hindi balot at penoy…

    Hi Matt! Effective pa sa amin sa ngayon ang sorbetes. :) Pero mas gusto ko ang balut! :) Miss ko na ang balut! :(

  7. Meeya Says:
    May 1, 2008 at 9:03 am | Reply

    ang kanyang kalungkutan ay isang total contrast sa masayang rainbow sa kanyang pisngi.

    ahem, uh, social services?

    jk! :D

    MyMemes: LP Malungkot
    MyFinds: LP Malungkot

    Hi Meeya! Ang bad mo ha! Social services ka jan! :P Ganyan lang yan, iyak sandali pero maya-maya wala na. ;)

  8. yvelle Says:
    May 1, 2008 at 11:32 am | Reply

    tama ka… have a great day! :)

    http://biancaelyse-mylife.blogspot.com/2008/04/lp-5-malungkot.html

    Hi Yvelle! Salamat sa pagalaw!

  9. fortuitous faery Says:
    May 2, 2008 at 12:47 am | Reply

    waah, nasa austin ka? yan ang hindi namin nabisitang lungsod sa texas…ang napuntahan namin ay fort worth, dallas, san antonio, houston at kemah.

    pero doon kayo makakakita ng cowboys at rodeo sa fort worth! sa stockyards! :)

    http://fairywinkle.blogspot.com/2008/04/i-left-my-heart-in-san-antonio.html

    Hi FF! Oo, nasa Austin ako! :P Hindi pa kami nakakarating ng Kemah. Sa darating na Memorial Weekend sana. Nakapunta na kami sa Fort Worth Stockyards pero hindi kami nakanood ng rodeo. Sobrang kuripot matipid kasi kami. Hahahah!

  10. Leap of Faith! Says:
    May 2, 2008 at 9:49 am | Reply

    Weng, mukhang matinding pagpapagalit ang ginawa niyo kay Abby. Sobrang lungkot niya. Kahit yung bahaghari hindi siya mapangiti.

    Hi Keith! Hindi ko na matandaan talaga kung baki siya napagalitn dito. I’m sure kasalanan naman niya. Hahaha! :D

  11. sardonicnell Says:
    May 2, 2008 at 11:28 am | Reply

    i agree, weng. minsan talaga eh ang kulit level ng mga bagets natin eh kakaiba. but at least eh nakikinig sa atin, dba? pls give abby a big hug for me. mwaaah ;)

    Hi Nell! Sa scale na 1 hanggang 10, talaga namang lagpas pa dun ang kulit levels ng mga alaga natin. Hahaha! Nakikinig naman si Abby pagka nag-iiba na ang boses ko. Hahaha!

  12. kiwi.pino Says:
    May 2, 2008 at 3:52 pm | Reply

    luv the face paint!

    Hi Kiwi.Pino! Salamat! :)

  13. Grey Says:
    May 2, 2008 at 3:58 pm | Reply

    gusto ko un unang litrato ni abby.. para bang bigla na lang pumunta sa sulok at nagmaktol :( wawa naman..

    Hi Grey! Ganun nga siya minsan, nagmamaktol sa isang sulok. Pero walang epek sa amin. Hahaha! Nakakaawa pero ganyan talaga. Kailangang maging kontrabida minsan. :)

  14. by The Author Says:
    May 3, 2008 at 3:06 am | Reply

    haayyyy….I can relate with you regarding kakulitan because I know,regardless how super kulit sila, we still love them just the same :)

    Hi TheAuthor! :) Ay, talaga namang love na love natin ang mga anakk natin. Hahaha! :D

  15. odette Says:
    May 3, 2008 at 5:40 am | Reply

    naiyak na’t lahat, ang cute pa rin!!! ;-)

    Hi Odette! Ganyan talaga kami. Kahit sa pag-iyak, maganda pa rin! Hahaha! :)

  16. Junnie Says:
    May 4, 2008 at 8:03 am | Reply

    kung ganito kaganda sa kalungkutan, paano pa kaya sa kasayahan…

    malamang nalungkot at di kumpleto ang ROYGBIV colors ng rainbow niya

    Hi Junnie! Edi, mas maganda pa lalo sa kasiyahan! Hahaha! Pag kinumpleto kasi ang mga kulay ng rainbow, matatakpan na ng pintura ang buong mukha ni Abby. Hahaha! :P

Leave a Reply